Muszlowiec wielkooki 1

Lamprologus ocellatus, samiec złocistej odmiany Gold Isanga.

Nazwa gatunkowa: Lamprologus ocellatus / Neolamprologus ocellatus.

Nazwa polska: Muszlowiec wielkooki.

Występowanie geograficzne: gatunek endemiczny, w naturze występuje tylko w afrykańskim Jeziorze Tanganika.

Kliknij, aby przejść do opisu Jeziora Tanganika

Wygląd: znane są dwie odmiany barwne - Gold Isanga (złocista) i standardowa (szara) z ciemniejszymi słabo zaznaczonymi przebarwieniami w kolorze szaro-brunatnym. Bok ciała obu tych odmian delikatnie mieni się na fioletowo. Muszlowce te posiadają bardzo duży pyszczek oraz wielkie oczy wystające po za czoło a także ciemną plamę na pokrywie skrzelowej, które dodatkowo błyszczy się, gdy spogląda się na nie pod pewnym kątem.

Rozmiar: samce do 6 cm, samice do 3,5 cm.

Długość życia: brak danych (kilka lat).

Typ środowiska: głębsze warstwy (10-25 m) z miękkim piaszczystym dnem, wyłożonym dużą ilością pustych muszli ślimaków Neothauma tanganyicense.

Wymagane parametry wody: pH 7,6-9.

Temperatura: tolerowane 24-27°C.

Zalecany minimalny litraż: 40-50 l.

Zachowanie: ryby te trzyma się głównie w parach, haremy zdarzają się niezwykle rzadko. Osobniki same się dobierają z grupki ryb i następnie obejmują swoje terytoria. Wymagane są puste muszle na dnie zbiornika (dobrym zamiennikiem są muszle ślimaków Winniczków). Ryby zajmują wybrane przez siebie muszle a ich nadmiar zakopują. Bardzo intensywnie kopią w podłożu (piasku). Są agresywne i terytorialne oraz bardzo wojownicze (zarówno samce jak i samice). Zaciekle bronią swojego terytorium nawet przed akwarystą. Ich ataki nie czynią żadnej krzywdy człowiekowi. Zalecane jest trzymanie tych rybek w akwarium jednogatunkowym lub ewentualnie w dużym litrażu (powyżej 200 l.) z innymi gatunkami muszlowców z Tanganiki.

Dieta: mięsożerne - w naturze zooplankton, w akwarium ich posiłkiem powinny być mrożonki, pokarmy żywe oraz specjalistyczna sucha karma dedykowana dla mięsożernych ryb z Tanganiki.

Dymorfizm płciowy: Dorosłe samce są znacznie większe od samic, posiadają również intensywnie żółtą płetwę grzbietową oraz odbytową. Samice płetwy te mają koloru białego.

Rozmnażanie: łatwe, do tarła dochodzi w muszli samicy i tam głównie przebywają młode. Samica troskliwie się nimi zajmuje. Natomiast samiec również pomaga w wychowaniu maluchów ale jego rola bardziej polega na pilnowaniu terytorium swojej rodziny. W jednym miocie zazwyczaj przychodzi na świat 20-40 sztuk narybku.

Tekst: Karol Skalski, zdjęcia i redakcja: Tommy Aquario.

Muszlowiec wielkooki 4

Lamprologus ocellatus, samiczka odmiany standard

Muszlowiec wielkooki 3

Lamprologus ocellatus, samiczka w swojej muszli.

Muszlowiec wielkooki 2

Lamprologus ocellatus, dobrana para na swoim terytorium.

Design by: www.diablodesign.eu

We use cookies

Na naszej stronie internetowej używamy plików cookie. Niektóre z nich są niezbędne dla funkcjonowania strony, inne pomagają nam w ulepszaniu tej strony i doświadczeń użytkownika (Tracking Cookies). Możesz sam zdecydować, czy chcesz zezwolić na pliki cookie. Należy pamiętać, że w przypadku odrzucenia, nie wszystkie funkcje strony mogą być dostępne.