Telmatochromis vittatus 83

Zdjęcie: Damian Mk, Telmatochromis vittatus.

Nazwa gatunkowa: Telmatochromis vittatus.

Nazwa polska: brak.

Występowanie geograficzne: gatunek endemiczny, w naturze występuje tylko w jednym akwenie w Jeziorze Tanganika (Afryka).

Wygląd: ciało wydłużone z długą płetwą grzbietową. Głowa zakończona tępym pyszczkiem. Tułów ma kolorystykę białą lub cielistą (łososiową). Płetwa grzbietowa może być obrzeżona kolorem czarnym. Wzdłuż tułowia biegnie ciemny pas od pyska aż do nasady płetwy ogonowej w kolorze czarnym lub brązowym.

Rozmiar: samiec do 10 cm, samica 8-8,5 cm, w jeziorze można spotkać również odmiany karłowate (oznaczone nazwą "shell") gdzie samiec osiąga do 7 cm, samica do 5 cm.

Długość życia: kilka lat.

Typ środowiska: płytka strefa wód gdzie następuje przemieszanie skał z piaszczystym dnem.

Wymagane parametry wody: pH 7,7-9.

Temperatura: tolerowana 23-27°C, zalecana 24-26°C.

Zalecany minimalny litraż: 80 l. dla jednej pary w rozmiarze "shell" w zbiorniku jednogatunkowym lub 100 l. dla jednej pary w standardowym rozmiarze. W akwariach wielogatunkowych minimum 240 l. dla jednej pary.

Zachowanie: gatunek jest uważany za w miarę łagodny na tle innych ryb z Jeziora Tanganika. Odmiany w rozmiarze standardowym żyją w skałach, natomiast odmiany karłowate głównie w muszlach. Aby mieć dobraną parę należy zakupić kilka młodych ryb, z których wyłoni się ona samoistnie o ile co najmniej jeden egzemplarz będzie mieć inną płeć. Po dobraniu się pary zajmuje ona swój rewir. Pozostałe niedobrane ryby z tego gatunku mogą zostać w zbiorniku o ile znajdzie się dla nich wolna przestrzeń. Odmiany karłowate są bardziej tolerancyjne i niekiedy mogą żyć w grupie na jednym terytorium.

Dieta: wszystkożerne - główne pożywienie powinien stanowić mięsny pokarm żywy i mrożony. Pokarm roślinny powinien stanowić ok. 15% ich diety. Można podawać również pokarmy suche (w mniejszości).

Dymorfizm płciowy: trudny do rozróżnienia, samiec większy i bardziej masywny.

Rozmnażanie: Rozród jest łatwy - ryby odbywają tarło w ukryciu np. między skałami, w doniczce glinianej, w muszlach. Opieką nad ikrą zajmuje się samica, jednak samiec również uczestniczy w opiece nad młodymi.

Uwagi: brak.

We use cookies

Na naszej stronie internetowej używamy plików cookie. Niektóre z nich są niezbędne dla funkcjonowania strony, inne pomagają nam w ulepszaniu tej strony i doświadczeń użytkownika (Tracking Cookies). Możesz sam zdecydować, czy chcesz zezwolić na pliki cookie. Należy pamiętać, że w przypadku odrzucenia, nie wszystkie funkcje strony mogą być dostępne.