Kryl arktyczny 1

Zdjęcie: Uwe Kils, Euphausia superba, CC BY-SA 3.0.

Kryl to słonowodne skorupiaki, które wyglądem przypominają nieco krewetki. W polskiej terminologi funkcjonuje również ich inna nazwa - szczętki. Cechą, która odróżnia te skorupiaki i klasyfikuje w oddzielnej kategorii jest posiadanie zewnętrznych skrzeli.

Kryl odżywia się głównie fitoplanktonem (większe gatunki również zooplanktonem). Zwykle odfiltrowuje pokarm poprzez szczecinki filtracyjne (specjalne odnóża). Najbardziej znanymi gatunkami są Euphausia superba (kryl arktyczny) z Oceanu Południowego, Euphausia pacifica (kryl pacyficzny) z Pacyfiku,  Meganyctiphanes norvegica (kryl północny) z Północnego Atlantyku. Organizmy te mają pewne znaczenie przemysłowe. Największe odłowy prowadzi Japonia, Korea Południowa oraz Rosja. Obecnie są poławiane głównie na pasze dla zwierząt, w mniejszym stopniu do celów gastronomicznych. W akwarystyce kryl również jest wykorzystywane jako pokarm w formie mrożonek lub jako produkt liofilizowany (także w wędkarstwie). W naturze są pokarmem wielu zwierząt morskich jak wieloryby, ryby czy ptaki.

Szczętki przeważnie osiągają 1-2 cm długości, jednak jest kilka gatunków osiągających 6-12 cm (największym jest Thysanopoda spinicaudata). Większość gatunków ma przeźroczyste pancerzyki, jednak niektóre gatunki mogą być białawe lub mieć drobne plamki pigmentowe na tułowiu. Kryl żyje w wielkich ławicach w toni wodnej zwykle na znacznych głębokościach - z reguły jest 100-1000 m. (np. Euphausia crystallorophias - nawet 4000 m.). Zwierzęta te poruszają się do tyłu poprzez ruchy polegające na zginaniu tułowia. W środowisku naturalnym liczebność tych organizmów jest bardzo wysoka. Ocenia się, że biomasa krylu z Wód arktycznych może sięgać 500 milionów ton, jest to dwu krotnie więcej niż biomasa wszystkich ludzi żyjących na ziemi. Kryl jest rozdzielnopłciowy. Okres tarła następuje w tym samym momencie dla całej ławicy. Samice początkowo noszą zapłodnione jaja, które z czasem są uwalniane do toni wodnej (u niektórych gatunków po wykluciu pierwszego stadium larwy). Wyklute larwy żyją planktonicznie i przechodzą kilka faz larwalnych zanim przeobrażą się w dorosłą formę. Szczętki żyją od 6 miesięcy (gatunki z wód tropikalnych) do nawet 6 lat (gatunki z wód arktycznych). Są ważnym ogniwem łańcuchów pokarmowych. Obecnie ich odłów jest w znacznej mierze regulowany na mocy międzynarodowych traktatów o ochronie przyrody.

Design by: www.diablodesign.eu

We use cookies

Na naszej stronie internetowej używamy plików cookie. Niektóre z nich są niezbędne dla funkcjonowania strony, inne pomagają nam w ulepszaniu tej strony i doświadczeń użytkownika (Tracking Cookies). Możesz sam zdecydować, czy chcesz zezwolić na pliki cookie. Należy pamiętać, że w przypadku odrzucenia, nie wszystkie funkcje strony mogą być dostępne.