Jest to przewlekła i uciążliwa choroba bakteryjna wywołana przez bakterie Mycobacterium marinumBakterie dzielą się powoli przez co rozwój choroby nie jest gwałtowny. Objawy choroby to m.in. opuchnięty brzuch (niektóre źródła podają że brzuch jest wklęsły), utrata wagi, białe plamy na skórze, utrata łusek, wytrzeszcz oczu (w mniejszym lub większym stopniu), gnicie płetw, wrzody skórne. Pierwsza faza choroby przebiega praktycznie bezobjawowo i dlatego z uwagi na zbyt późną diagnozę i stopień zaawansowania gruźlica jest jedną z najbardziej niebezpiecznych i śmiertelnych chorób.

Często gruźlica rybia pojawia się u ryb starszych, trzymanych w złych warunkach sanitarnych oraz nie właściwie karmionych. W sprzedaży są dostępne leki na to schorzenie, jednak ich skuteczność zależy od stadium choroby. W końcowym etapie próby leczenia są już z reguły nieskuteczne, zwykle zakażone ryby należy usunąć z akwarium i uśmiercić nie zadając bólu, natomiast pozostałe umieścić w kwarantannie. Zbiornik akwariowy najlepiej poddać restartowi. Czynnikiem ograniczającym rozprzestrzenianie w akwarium tej choroby jest zastosowanie lampy UV.

Mykobakterioza jest bardzo groźną chorobą również dla ludzi, ponieważ potrafi infekować poprzez np. uszkodzenia skóry, otarcia, rozcięcia, rany a nawet ugryzienia i ukąszenia owadów. Wówczas na skórze człowieka powstają wrzodziejące zmiany skórne. Dlatego też zauważając jakiekolwiek choroby w zbiorniku akwariowym (przy wkładaniu rąk do niego) należy zawsze używać rękawic ochronnych a zwłaszcza wtedy gdy na rękach występują uszkodzenia skóry. Ponadto należy również uważać aby nie zatrzeć oka mokrą ręką. 

Uwaga: w tekście nie ma zamieszczonego dawkowania leków, ponieważ każdy gatunek ma inną tolerancję na dany lek, który w zbyt dużym stężeniu jest tak naprawdę trucizną. Delikatne gatunki jak np. niektóre pielęgniczki amerykańskie wymagają mniejszego dawkowania w przeciwieństwie do ryb bardziej odpornych jak np. gupiki. Po za tym inne dawkowanie stosuje się dla ryb małych, inne dla średnich i jeszcze inne dla dużych. Nie można również stosować takich samych stężeń leków dla ryb dorosłych i młodych, a zwłaszcza narybku. Dlatego informacje na temat stosowania jak i dawkowania konkretnych leków należy zasięgnąć u weterynarza lub z ulotki dołączonej do danego leku. 

Tekst: Maniek Maniek

We use cookies

Na naszej stronie internetowej używamy plików cookie. Niektóre z nich są niezbędne dla funkcjonowania strony, inne pomagają nam w ulepszaniu tej strony i doświadczeń użytkownika (Tracking Cookies). Możesz sam zdecydować, czy chcesz zezwolić na pliki cookie. Należy pamiętać, że w przypadku odrzucenia, nie wszystkie funkcje strony mogą być dostępne.