Akara elctric blue 566

Akara Electric Blue - po lewej samica, po prawej samiec.

Nazwa gatunkowa: Andinoacara pulcher var. Electric blue.

Zobacz także:

Artykuł - jak rozkodować łacińskie nazwy ryb (kliknij, aby przejść)

Charakterystyka: słodkowodna ryba z rodziny pielęgnicowatych (sztucznie wyhodowana).

Nazwa polska: Akara Electric Blue. Jest to selektywnie otrzymany wariant akary błękitnej - jednak na tyle odmienny (inna kolorystyka, nieco inny wygląd, mniejsze rozmiary  i łagodniejsze zachowanie), że wymaga opisania w osobnym artykule opisowym.

Występowanie geograficzne: w tej formie nie występuje w naturze, gdyż jest odmianą sztucznie wyhodowaną. 

Wygląd: kształt ciała typowy dla akar. Na uwagę zasługują kolory - metalicznie elektryzująca barwa neonowego błekitu w połączeniu z kolorem srebrnym lub złotym. Na głowie występuje również barwa szara.

Rozmiar: do 10 cm, bardzo rzadko 12 cm. 

Długość życia: mniej niż 10 lat.

Typ środowiska: nie występuje w naturze. Akwaria można aranżować z podłożem drobno żwirowym lub piaszczystym, aby ryby mogły wykopać dołek lęgowy. Ryby te preferują akwaria z drewnem (korzeniami) i roślinnością o umiarkowanym przepływie wody. Również bywają hodowane w niezbyt kwaśnych czarnych wodach o pH powyżej 6,0.

Wymagane parametry wody: pH 6-8. Ryby jednak lepiej znoszą pH poniżej 7,6, zwłaszcza gdy przystępują do rozrodu (wówczas więcej narybku ma szansę na przeżycie).

Temperatura: tolerowana 24-27°C.

Zalecany minimalny litraż: absolutne minimum to 80-100 l. dla jednej pary w zbiorniku jednogatunkowym, w akwariach towarzyskich (wielogatunkowych) - minimum 240 l. dla jednej pary.

Zachowanie: jak na akary ryby te są w miarę łagodne - bywają nieco bardziej rozdrażnione i agresywne w porze rozrodu, zwłaszcza gdy rodzice opiekują się ikrą bądź narybkiem.

Dieta: głównie mięsożerne - główny pokarm powinny stanowić pokarmy żywe i mrożone (sporadycznie suche).

Dymorfizm płciowy: samiec większy, bardziej masywny, o dłuższej i bardziej zaostrzonej płetwie grzbietowej. Samica nawet 15-20% mniejsza od samca, w porze godowej często posiada ciemniejszy pyszczek (nie zostało to dotąd jednoznacznie wytłumaczone). Aby posiadać dobrana parę należy kupić kilka sztuk młodych ryb. Para dobierze się z tej grupki po przekroczeniu kilku centymetrów. Niedobrane osobniki należy odłowić, ponieważ zostaną one zdominowane i mogą być nękane. W mocno zarybionych akwariach towarzyskich ryby czasami nie dobierają się w pary zapewne nie mogąc obronić wspólnego terytorium przed masą innych ryb. Wówczas wzajemnie się tolerują i pływają wspólnie.

Rozmnażanie: ryby łatwo przystępują do tarła ale robią to tylko dobrane pary (para wspólnie ze sobą przebywa i obiera swoją część akwarium). Taka Para wybiera sobie także odpowiednie miejsce do rozrodu, gdzie zwykle kopie zagłębienie w podłożu. Nad gniazdem odbywa się widowiskowe tarło. Ikry jest zwykle kilkadziesiąt sztuk. Rodzice wspólnie pilnują ikry a potem wylęgu wymieniając się co pewien czas. W tym czasie ryby są bardzo agresywne i wytrwale bronią swojego potomstwa. Czasami rodzice przenoszą wylęg do innego gniazda, gdy czują że młode w obecnym miejscu są za bardzo narażone na niebezpieczeństwo.

Uwagi: ryby są dosyć inteligentne. Jednak bardzo trudno spotkać osobniki o prawidłowej anatomii. Jest to związane z chowem wsobnym i maąj pulą genową tej odmiany. Spotyka się to w wielu krajach świata nie zależnie od poziomu akwarystyki w danym kraju. Dlatego ryby często mają pozapadane brzuchy lub lekko powiększone gałki oczne. Wtedy zazwyczaj nie są to typowa oznaki choroby lecz symptom słabej genetyki osobników.

We use cookies

Na naszej stronie internetowej używamy plików cookie. Niektóre z nich są niezbędne dla funkcjonowania strony, inne pomagają nam w ulepszaniu tej strony i doświadczeń użytkownika (Tracking Cookies). Możesz sam zdecydować, czy chcesz zezwolić na pliki cookie. Należy pamiętać, że w przypadku odrzucenia, nie wszystkie funkcje strony mogą być dostępne.