Neritina Zebra 1

Neritina Zebra 2

Zdjęcia: Katarzyna Kamińska-Góralska

Nazwa gatunkowa: Neritina spp.

Nazwa polska / nazwa handlowa / nazwy odmian barwnych:  artykuł zbiorczy o gatunkach, które różnią się barwami muszli, ale ich warunki hodowli są identyczne. Omawiane ślimaki dostępne są pod nazwami handlowymi: Zebra, Tiger, Onion, Waigiensis, batik, Ring. Pozycja systematyczna jest trudna do ustalenia. Z jednej strony w obrębie gatunku może istnieś spora poliformia (np. Onion), z drugiej, różne gatunki są czasem sprzedawane pod jedną nazwą (np. zbiorcze określenie - Zebra)

Występowanie geograficzne: słonawe ujścia i delty ciepłych rzek u wschodnich oceanicznych wybrzeży Afryki (Somalii, Kenia, Mozambik i RPA). Może wędrować w górę rzek, gdzie woda jest całkowicie słodka. 

Muszla: wielkości do 3 cm, w akwariach mniejszy. Muszla prawoskrętna w kształcie litery "D", typowa dla ślimaków pierwotnie morskich, które przystosowały się do życia w wodach słonawych i słodkich. Poszczególne gatunki i formy barwne sprzedawane są pod określonymi nazwami: "Zebra" - najpopularniejszy, muszla od żółtej, przez ciemnopomarańczową do jasnobrązową, ozdobiona czarnymi lub ciemnobrązowymi pasami. Przynajmniej część ślimaków sprzedawanych pod nazwą "Zebra" należy do gatunku Neritina Natalensis; "Tiger" - kolorystyka jak u "Zebry", ale pasy są o wiele krótsze i mogą układać się w cętki. Zdarza się, że "Tiger" sprzedawany jest pod nazwą "Zebra"; "Onion" - muszla czerwona, rudawa, brązowa lub żółtobrązowa, ozdobiona biegnącymi wzdłuż skrętu muszli czarnymi kropkami. Czasem występują też dodatkowe jaśniejsze pasy; Neritina Waigiensis - trudnodostępny gatunek zwany czasem "Tracked Snail", trudno określić czy wszystkie formy barwne to faktycznie N. Waigiensis, czy przedstawiciele pokrewnych gatunków. Barwa muszli od białobeżowej, przez odcienie żółtego po głęboką czerwień. Wzdłuż skrętu muszli biegnie mozajkowaty, ciemny pas, któremu mogą towarzyszyć dodatkowe odcienie i kolory, zazwyczaj jaśniejsze niż reszta muszli. Pas często przypomina ślad opony samochodowe, stąd nazwa "Tracked Snail"; "Batik" - niektóre formy mogą nieco przypominać naszą polską rozdepkę. Muszla zazwyczaj żółta, rzadziej pomarańczowa lub czerwonawa, ozdobiona gęstą mozaiką czarnych plam, która czasem przyjmuje kształt jednego lub dwóch pasów. Czasem trafiają się też muszle brązowe, ozdobione beżowymi plamami; "Ring" - muszla żółta, pomarańczowa lub jasnobrązowa. Wzdłuż skrętu biegnie od trzech do pięciu cienkich, czarnych pasów, które utworzone są z drobnych, czarnych plamek.

Ciało: stopa ciemno lub jasnoszara, owalna, zaopatrzona w półkoliste wieczko (operculum). Podczas poruszania się widać wyraźne falowanie. Ciało ślimaka często ozdobione jest jaśniejszymi pasami, gdy ślimak przemieszcza się, płaszcz okala niewielką część muszli. 

Długość życia: do 7 lat (należy uwzględnić także czas, który ślimak żył przed odłowem).

Typ środowiska: słodkowodne rzeki z kamienistym dnem oraz ich słonawe ujścia i delty. 

Wymagane parametry wody: PH 7,5 - 8,5, zazwyczaj ślimaki te dobrze radzą sobie w słodkiej wodzie, ale czasem zdarza się, że z odłowu trafi się ślimak z populacji typowo słonowodnej - te giną w akwariach po kilku dniach. Wskazane dobre napowietrzanie i mocny nurt wody (zlecana nadfiltracja).

Temperatura: 22 - 28 °C.

Zalecany minimalny litraż: 10l.

Tryb życia: ślimaki te wykazują mocną preferencję do twardego podłoża, zwłaszcza kamieni. Preferują także korzenie, sprzęt akwarystyczny i szyby. Niechętnie podróżują po piasku - jeżeli mamy w akwarium piaszczyste podłoże, wskazana jest duża ilość korzeni lub kamieni. Jeżeli chcemy wybrać podłoże specjalnie pod te ślimaki, najlepszy będzie gruboziarnisty żwir (im większy, tym lepszy) o łagodnych krawędziach. 

Zachowanie: ślimak aktywny całą dobę, stale żerujący, co czyni go efektywnym zjadaczem glonów z szyb. Może sporadycznie opuszczać akwaria, sadowiąc się około cm nad taflą wody - akwarium nie wymaga przykrycia. Jeśli ślimak nagminnie opuszcza zbiornik, przyczyną są złe warunki w akwarium, prawdopodobnie niedostateczna filtracja. Neritiny wykazują tendencję do krycia się w cieniu, ale nie jest ona specjalnie silna. Można je zaobserwować przez całą dobę, także w mocno oświetlonych zbiornikach. Neritiny znane są też z "ozdabiania" szyb, roślin i sprzętu akwarystycznego białymi kapsułami jajowymi, których potrafią nanieść spore ilości, tworząc efekt, który nie każdemu przyjdzie do gustu.

Dieta: zjadają wszelakie glony porastające twarde powierzchnie, nie interesują się jednak formami nitkowatymi. Niektóre populacje tego ślimaka mogą być wrażliwe na witaminę D3 - zwłaszcza w przypadku zagranicznych karm dla ryb, które mają jej wysokie stężenia. Zazwyczaj jedzenie dla ryb, płatki, tabletki, nie stanowią problemu i nie szkodzą ślimakom, jednak w przypadku zaobserwowania częstych zgonów warto wziąć pod uwagę możliwość, że przyczyną może być właśnie wrażliwość tej konkretnej populacji na witaminę D3. Neritiny zjadają też chętnie gotowane warzywa (marchewka, brokuł, kalafior, ziemniak i owoce (banan, melon, arbuz). 

Rozmnażanie: bardzo trudne, słabo opisane. Wymaga słonawej wody. W naturze z kapsuły jajowej wykluwa się larwa, która jest niesiona prądem wody w dół rzeki do morza. Tam rozwija się, by ostatecznie przeobrazić się w młodego ślimaka, który wraca z powrotem w górę rzeki. 

Uwagi: Neritina Natalensis ("Zebra"), która jest gatukiem afrykańskim, czasem mylona jest z azjatyckim ślimakiem o nazwie Vittina coromandeliana. Oba gatunki należą do rodziny rozdepkowatych (Neritidae).

Neritina spp

Zdjęcie: Aga Cios, Neritina Zebra.

Neritina 19

Neritina spp 189

Zdjęcia: Aga Cios, Neritina Onion.

Neritina spp 345

Zdjęcie: Katarzyna Sienkiewicz, Neritina Onion.

Neritina 200

Zdjęcia: Łukasz Kiapiśnia, Neritina Onion.

Neritina waigiensis

Źródło: Schwebi81, www.youtube.com, Neritina Waigiensis.

Neritina zebra 3

Neritina sp ada5

Neritina sp ada6

Zdjęcia: Ada Szatan

 Tekst: Dariusz Parzonko

Design by: www.diablodesign.eu